31 Ekim 2018 Çarşamba

Hücre İçi Reseptörlerin Yapısı


Hücre içi reseptörlerin hepsi, tek bir polipeptid zincirinden oluşurlar. Bu reseptörler hormon bağlama bölgesi, DNA-bağlama bölgesi ve amino ucu içeren bölgelerden oluşur.

Hormon Bağlama Bölgesi


Hücre İçi Reseptörlerin Yapısı
Membranın dışındaki, hormonun bağlandığı, karboksi uç bölümüdür. Hormon reseptöre bağlandığında reseptör aktifleşir. Reseptörün aktivasyonu, hormonun bağlanmasıyla reseptörde oluşan yapısal değişikliklerdir. Aktifleşen reseptör hormona duyarlı elementer'e bağlanır. Bu bölge hormona hassas genlerin promotör bölgelerindeki özel DNA molekülü dizileridir. Reseptörün bağlandığı bu bölgede transkripsiyon etkilenir. Bu etkileşimde promotör aktivitesi ya azalır (negatif kontrol) ya da artar (pozitif kontrol).

Membran İç Bölgesi

Reseptörün polipeptid zincirinin, membran içindeki hidrofobik aminoasitlerinin oluşturduğu bölümüdür. Membran reseptörünün demirlenmesiyle işlevsel bölgesidir.

Sitoplazmik Bölge

Memran reseptörünün sitoplazma içindeki kuyruk bölgesidir; efektör bölgedir.
Membran reseptörleri ailesi, tirozin kinaz aktivitesindeki reseptörler ile G proteiniyle etkileşen reseptörlerden oluşur.

DNA-bağlama Bölgesi

DNA-bağlama bölgesindeki aminoasitler, hücre içi reseptörün özel bölgesine DNA molekülünün bağlanmasından sorumludurlar. Sisteince zengin DNA molekülünü bağlama bölgesinin, çinko iyonlarının düzenlediği ilmekler oluşturduğu kabul edilir. Bu bölgeler DNA ile etkileşebilir.

Amino Ucu

Amino ucu bölgesi transkripsiyonun aktivasyonundan sorumludur.
Membran Reseptörlerinin Yapısı
İntegral membran proroteinleridir. Membran reseptörleri temelde hormon bağlama bölgesi, membran içi bölge ve stoplozmik bölgelerinden oluşur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder